Mors Poem by John Lars Zwerenz

MORS

Et ego gustare solo mortis
Et levavi non valentes latrare videntes vana sunt
A LINTER testa meos?
Nam postquam meus, extremum spiritum exhalant
Oportet quod offerat preditus
Prior status est in ortu et nusquam sciebant.

Et devoret te os meum,
Quod terra libatus
Cito cadit meridianam
Profectique itinere finito
Cujus partu
Ante animam eius proicietur
In rerum terribilium dubitas?

Aut, si per Christum, potest eligere ut non parcant mihi,
Quae unio est de awful volutabro luti
Neque hoc gelu eam igni
Ut non in iudicium non ad requiem ornatu,
Ad miliaque incultos, sine fine, inspirat salo.

Nam si ita
Pulsa fatis
Ante sit Sero
Ut numquam
In requiem meam
Hoc igitur modo potest eam hereditatem.

Ita, quod tibi certo erit debitum
Maria Virgo * Ut misericors desiderio scriptor
Tollere me rure hyacinthum
Sic fraus et infernum malis nigro.

John LARS ZWERENZ