Pas met een vreemde
de man die ik verzorgde
en met wie ik sprak
alsof hij het was
na al die jaren
van vergeefs wachten
terug in de stad
van mijn dromen
waar jonge mensen oud
worden van hun lot en
hun boosheid inslikken
hopend
op verlossing, pas daar
met die man kon ik
afscheid nemen
van het wachten
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem