Muze Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Muze
Ze tikt tegen mijn slaap,
fluistert iets onbegrijpelijks,
lacht als ik haar niet snap.
Ze rent vooruit,
ik struikel achter haar aan,
vul pagina's met halve zinnen.
Soms is ze stil,
loopt ze weg.
Laat ze me achter met lege handen
en een hoofd vol ruis.
Maar dan-
ineens is ze er weer.
Zonder waarschuwing,
zonder genade.
En ik?
Ik schrijf.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 3:44:03 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
