De kamer is stil,
de tijd beweegt traag,
alle geluiden lossen op
in een onzichtbaar niets.
Gedachten drijven,
zonder gewicht,
vormen zich,
vergaan weer.
Wat is waar?
Wat blijft?
De vragen liggen daar,
maar antwoorden zwijgen.
Ik zit alleen,
maar niet echt.
De wereld
is dichterbij dan het lijkt.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem