Waar is de ware kwetsbaarheid gebleven
de schoenen gepoetst, de hemden gesteven
wie durft zijn mond nog open doen
wie geeft er onbevreesd een warme zoen
waar is die helden moed dan heen gegaan
leeft die in angst en beven om een baan
is het dan al zo rap dan zo benauwd
dat er alleen nog maar wordt her gekauwd
een duimpje op dat kan nog net
een duimpje down en retteketet
is dat dan werk'lijk ons nivo
zijn wij dan zo blasé en blijvend zo
wie durft er zonder aan verlies te denken
buiten de deur de ander aandacht schenken
wie snapt er dat je zomaar niet kunt krenken
wie wil er echt en diep dan denken
is de bloem dan moeilijk te begrijpen
doet die uw billen dan zo stevig samenknijpen
bent u bang voor vreemde ogen
of wat die ogen dan bepogen
ach gut ik droog de mijne aan de put
ik wring de mijne uit vol zout
al was het puur om zelfbehoud
en om wat schaamte dan om u
welnu U snapt dan wel de boodschap Nu! >
- Ik heb nooit meer dan het Moment gekend! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem