Nuaa Din (Kosli Poem 172) Poem by Binapani Mahaling

Binapani Mahaling

Binapani Mahaling

Bargarh (Odisha, India) Now in Baltimore, USA

Nuaa Din (Kosli Poem 172)

Aainkh khul dekh jharkaa aden suruj udlaana
Surujar kiran na tui gadhijaa kiran ghar bhitren padlaa na.
Nuaa sakaalar ei surujar kiran gute nuaa ashaa anichhe
Haanth khuli kari ei nuaa ashaa tate taarpaakh ke daakuche.
Kahuchhe dekh tuin chaari digke dekh sapan kede sundar dishuchhe
Dekh tui, bishwaas bharasaar phul kentaa dab adbei phutichhe.
Dekh tor laagin gute nuaa sambaabanaa thibaar nuaa aarambh aanichhe
Aainkh khul thare taar aadke dekh tate ekaa baat dekhuchhe.
Tor man jenke khuchhe senke jaa naaina badhaa bandhan
Aaur pachhar kathaa bhulijaa kar nuaa jeebanar arambh.
Tor bhitren tate khujbaar ke nuaa Shakti aanichhe ei sakaal
Khuj bhuli jaaithibaar ei Shakti, ke tor atmaa ke naain bul.
Hasi de tor ei paanpatariaa othen chhati bhitrun bahaar kari
Puraa din torlaagin hansithin bharijibaa kihe naain pare band kari.
Phular paakhudaa metaar manar pharad sabu khulide puraa melei
Ei surajar kiran nu sabu dhungiaa dhui heijibaa maelaa jibaa palei.
Saaph sutar mane aagke badh bhagbaan kar den aai eitaa
Nijke nije aau samku bhal paai jeeban jin naain ha ghantaa santaa.

Friday, November 3, 2017
Topic(s) of this poem: hope,life,love
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Binapani Mahaling

Binapani Mahaling

Bargarh (Odisha, India) Now in Baltimore, USA
Close
Error Success