O, bring my terug na die ou Transvaal
Waar die son laag sak oor eindelose vlaktes
waar stofpaaie deur dorre velde kronkel
en die reuk van nat grond ná die reën in die lug hang.
Ek onthou die klank van stemme om die vuur
die stilte van sterre wat helder oor die bosveld waghou
en die wind wat sag deur die mielielande fluister
'n stil heimwee na 'n tyd en plek wat vervaag.
Dis 'n land van skadu's en sonstrale
'n stuk grond wat diep in die hart lê
waar eenvoud en rus hand aan hand gaan
o, bring my terug na die ou Transvaal.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem