Explore Poems GO!

O Muze

O muze, o Muze, ik amuseer me niet meer zozeer
mijn hart huilt als een trein en gaat tekeer
op en neer en op en neer en dat steeds weer
omkrans me met bloemen en purper satijn
beschaduw met liguster en taxus mijn zijn
onder de zerk ligt een levenswerk
een bron voor existentie, een dimensie
jaag de beëlzebubs ver van me heen
lok de citroenvlinder en de dagpauwoog
laat me gevonden bij mosgroene boog
schenk me de lelie en kom en vereen
ik ben niet ver heen en lig hier in mijn rust
op de plek waar mijn lief me toen ooit heeft gekust
ik heb hier een deken en zacht en koel bed
en heb er bij duister een kaarsje gezet
Afrodiet en Mars zijn als leven en dood
maar hier is de plek daar waar God u ontbood
hier is de troost die verpozingen biedt
hier zingen vogels uw toekomstige lied
we zullen ooit heengaan en verder bestaan
de zwangere traan en de hoopvolle lach
ze kunnen hier telkenmale weer samengaan! M
O Muze
Tuesday, March 30, 2021
Topic(s) of this poem: life and death
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
COMMENTS

The Road Not Taken

Delivering Poems Around The World

Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...

4/21/2021 9:36:07 PM # 1.0.0.560