Observeren Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Als ik kijk,
naar de mysterieuze en mythische maan
of naar de wind, die met haar natuurlijke gevoeligheid
door de bomen waait
Als ik kijk, naar de vogels
die in alle vrijheid door de lucht zweven
of de sterren, die tot in de oneindigheid schitteren
Als ik kijk, naar de planten en bloemen
die in al hun pracht en praal groeien en bloeien
of de koeien, die onbezorgd en vrij kunnen grazen
Als ik kijk, naar de golven die deinen
op het ritme en de stroming van de zee
of de robben, die onder de warmte van de zon
liggen uit te rusten op een zandbank
Als ik kijk, naar de nacht die het donker vereerd
of de dag, die met alle gemak het licht absorbeert
Dan besef ik, hoe mooi, uniek
en ongeëvenaard onze wereld is
Maar als ik kijk, vraag ik mezelf ook af
of wij, de bewoners van deze wondermooie planeet
ons wel beseffen en realiseren
dat we door onze consumerende en narcistische leefwijze
de leefbaarheid van onze wereld aantasten
En daardoor de toekomst,
van de nu nog ongeboren kinderen zullen vernietigen