Die aarde spoel rooi in die lig van die oggend,
droë gras buig stadig in 'n wind wat
nie vra nie.
Kinders lag waar hul kaalvoet oor
warm grond hardloop,
stof kring op soos geheue van verlore dae.
'n Voël roep iewers in die verte,
sy klank verlore tussen eindelose vlaktes.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem