Onder Die Lig Van Die Straatlamp Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Onder Die Lig Van Die Straatlamp

Die nag asem sag,
skaduwees strek oor die nat plaveisel.
'n Voetstap eggo, verdwyn weer.
'n Mot sirkel lui om die dowwe glas.

Die lig sny deur die mis,
verlig gesigte wat lankal verdwyn het.
Geheime stories bly hang,
tussen takke wat nie meer beweeg nie.

Iewers klap 'n deur toe,
'n motor start, verdwyn in die donker.
Maar hier, onder hierdie stil lig,
staan die tyd nog 'n oomblik stil.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success