Onderweg Naar Morgen Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Onderweg naar morgen
bleef ik in het heden hangen
lieten mijn voeten
me niet meer verder lopen
om mij te laten weten
dat het hier en nu,
het laatste moment van leven zou zijn
Terwijl ik vanochtend toen ik wakker werd
er nog van uitging
dat ik vandaag de hele dag in de weer zou zijn
met de uren vol te maken
om uiteindelijk naar morgen te gaan
Maar het onherroepelijke weerhield me ervan
om het daglicht van de dag van morgen
te kunnen aanschouwen