Vanochtend kreeg ik te horen
dat mijn broer afgelopen nacht
in het ziekenhuis van Maastricht
aan het coronavirus overleden was
Hierdoor voel ik een immens verdriet
en een verslagenheid die moeilijk te bevatten is
Het is een onbeschrijflijke pijn
veroorzaakt door het verlies van een familielid
Maar het is ook dezelfde pijn
die door zoveel andere mensen
in de wereld gevoeld wordt
Hierdoor besef ik nu heel goed,
dat hetgeen ik elke dag op de tv
en ander media bronnen kan zien, horen en lezen
Voor mij niet langer
een beangstigende gebeuren lijkt te zijn
maar waarheid geworden is
Ik begrijp nu ook, wat het betekend
om het coronavirus te hebben
Want mijn broer die nog een week geleden
als een vitale man in het leven stond
is een week later als een menselijk wrak
moederziel alleen, te komen overlijden
En tegen beter weten in heb ik altijd de hoop gehad
dat dit nare en beangstigende gebeuren
aan onze familie voorbij zou gaan
Maar het onverbiddelijke werd realiteit
waardoor een dierbaar iemand, mijn lieve broer
van ons is heengegaan
Rust zacht mijn lieve broer
In memory of my brother Henk
who died on the 11-04-2020
of the coronavirus
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem