Eksters en kraaien en kauwen verfraaien
de lucht en laten de honden in de waan
dat die hen kunnen vangen
de wangen van de vlieger slaan bol
het is een komen en gaan
van zielen een komen en gaan
van bestaan, een komen en verder gaan
een komen en vergaan
de aarde is fijn om een tijd
op te mogen verwijlen
waar blijft die traan welke.......
ons leert dit schoons te verstaan! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem