Oog Van De Naald Poem by Madrason .

Hoeveel randen van kwijnend licht
heeft men nodig voor men zwicht
in knieval hervattend recht
hebben we het dan zo slecht
dat we de geur van vers bloed
de kleur van versterf op onze lenzen
worden we pas dan weer mensen
door mensen voor elkaar
als we niemand meer anders hebben dan
he jij daar, zou je me svp willen helpen
moeten we het dan Nog steeds vragen
arrogantie telt jaren 't is niet te verklaren
want elke seconde die telt.....
naald op het oog regenboog
kruipend door een ritsje hoop! ! M