Opa Poem by Madrason .
Opa
Nog nooit was hij
zo lief geweest
alsof het leven
plots een queeste
werd voor zijn geest
als een jongetje
zoekend naar
bekorende
antwoorden.
Ik hield zijn
duim en wijsvinger
stevig vast
en zei: ‘ Het mag,
laat nu maar los
er hoeft niets meer! '
Met zijn laatste kracht
kneep de oude heer
schalks in mijn hand.
Ik zag de vrede
over zijn gelaat
en een staat van
zachte gloed,
een staat van
eeuwigheid! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 2:34:46 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
