Ouder Worden 02 Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

In mijn ouder wordend lichaam
voel ik me vitaal
en denk ik nog steeds
als een jonge man
En blijf ik de begrenzingen
van het ouder worden negeren
in een mate die eigenlijk onverantwoord is
Maar die mij wel
het ouder worden doet laten vergeten
Met stijve gewrichten
ontwaakt mijn leven elke ochtend weer
maar net als een dieselmotor
die langzaam op gang komt
Kom ook ik langzaam maar zeker op gang
om vervolgens als een sneltrein voort te razen
naar daar waar ik moet zijn
Want in mijn ouder wordend lichaam
is er nog genoeg energie voorhanden
om mijn resterende jaren op voort te borduren
Maar als het moment van afscheid nemen
uiteindelijk toch gekomen is
Zal ook het onsterfelijke in mij
net zoals een roos verwelken
en als een afgebrande kaars voor altijd doven