En het kind dat blind van woede
praat tegen zijn waterpokken
krijg toch gauw de pokken bokken
verdwijn nu eens en of wanneer
krab toch niet zoveel meneer
want dan jokken die pokken weer
en komen er ook nog veel meer
het zijn echte liegebrokken
ze roepen van "Auw-auw dat doet geen zeer
het jeukt alleen, het doet geen pijn
krab nog eens een keer, dat is zo fijn? ";
maar stink er niet in en geef ze nooit hun zin
knijp niet, krab niet en geniet er niet van
want anders gaan ze nooit meer weg
en blijven ze steeds liegen zeg. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem