Ritme Van Het Leven Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Af en toe wordt ik overweldigd door de omstandigheden
en voel ik me net zo vrij
als de stalende zon in de strakke blauwe hemel,
schreeuw ik het uit van vreugde,
smaakt het glas wijn dat ik drink naar meer,
geniet ik met volle teugen van het geserveerde maaltijd
en weet ik van gekheid, niet meer wat ik doe

Totdat ik naar boven in de lucht kijk
en kan zien dat de blauwe lucht
achter de donkergrijze wolken verdwenen is
waardoor de warmte van de zon plots koud aanvoelt
en de stemming van vreugde
net zoals het weer in een depressie omslaat

Verward en aangedaan
zit ik voor me uit te staren
niet meer wetende van de vreugde
die amper een uur geleden
nog zo duidelijk aanwezig was