Roeping.. Poem by Madrason .
Roeping..
Slaven van ‘God'
gaan door het bestaan
de kerken zijn leeg
de koren zijn stil
we werken ons rot
tot de wanhoop nabij
roepen wij, roepen wij
als verlaten schapen
blatend op de schrale hei
in ons zelf pratend
los van al het schoons,
de mystiek,
blind en tastend in het donker
het contract loop af
je wordt ontslagen
zonder God om te beklagen
zonder hoop zelfs, noch respijt
want gekomen is uw Tijd! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 10:11:41 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
