Samen verder gaan.
Niet uit plicht,
maar omdat de weg zich opent
waar onze stappen samen vallen.
Jij, een landschap vol kleuren,
ik, een rivier die kronkelt.
We raken elkaar,
niet om te veranderen,
maar om aan te vullen.
De lucht ademt ons verleden,
de aarde draagt ons heden.
De tijd kijkt toe,
stil, maar nooit stilstaand.
Geen belofte van morgen,
maar de keuze van nu.
Samen verder gaan.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem