Als de dood een feest zou mogen zijn
zouden we allen ons onthaasten
en samen op dat feest steeds zijn
het is een soort ontmoetingsplein
waar op we dan verhalen
en die van onszelf vertalen
we omarmen elkander onder de oude eik
en voelen ons plots hemeltje rijk
en danken ons bestaan
aan Moeder, vader en die welke zijn heengegaan
zie het leven aan, ze bestaan nog
in elke kleur en in de verhalen
en in die dagen op dat plein
in de schaduw van de oude eik
loof, geloof, gelooft zij het leven
zonder dood geen voortbestaan
want zonder dood zal er nimmer verbinding Zijn. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem