Zachte blikken vangen het licht,
ogen die spreken zonder woorden,
een glimlach als een zucht van de zomer,
kort, maar onvergetelijk.
Elke beweging een melodie,
een dans van gratie en kracht,
onbewust van de magie die ze draagt,
maar voelbaar in elke stap.
Schoonheid is geen vorm, geen maat,
het is de manier waarop ze kijkt,
de warmte in haar stem,
de wereld die ze in zich draagt.
Geen bezit, geen trofee,
maar een kracht die inspireert,
die je stil maakt,
omdat je niets anders kunt dan bewonderen.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem