Schuilruïne Poem by Zyw Zywa

Hopen op een wonder
waarin ik niet geloof
een verlenging, weer kunnen

wat gewone mensen doen
op gewone dagen, eten
en niet verdrietig zijn

Aansterken, mezelf restaureren
de namen van mijn ziektes
niet meer nodig hebben

Alleen mijn neus is gezond
zet me in mijn eigen stank
ruikt waar het naar toe gaat

Duiven koeren klaaglijker
kauwen krassen in mij
Missy draait om me heen

De stad is vol leven
raast voorbij aan de ruïne
die nog weet wie zij was