In mijn sok daar leeft een gat
het lijkt hoekig op dobbelsteen
ik denk dat ik haar nodig heb
zo kan ik blijven aarden
gezonde eigen waarden
geschoeid gaan en op eigen leest
en nimmer als een hokjesbeest
zo was en ben en zal ik zijn
gespeend van alle hokjesgeest
tja, soms doen dan mijn voeten pijn. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem