Soms is het moeilijk om jezelf te zijn,
alsof je een masker draagt dat niet past,
een stem gebruikt die niet de jouwe is,
woorden spreekt die leeg aanvoelen.
De wereld kijkt, oordeelt,
vult stilte mer verwachtingen
en jij zoekt naar ruimte
waar je gewoon kunt bestaan.
Je hart klopt op een ander ritme
dan het lawaai om je heen,
maar je dempt het,
bang dat het te lid is, te vreemd, te echt.
Toch schuilt er kracht in
breekbaarheid,
in het tonen van de scheuren,
in hrt staan zonder te verbergen
wat zacht, wat wild, wat waar is.
Jezelf zijn is geen bestemming,
het is een keuze, elke dag weer,
ook als het moeilijk is,
ook als je nog zoekt.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem