Soos Dit Eens Was Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Die wind fluister deur verlaten gange,
herinneringe hang swaar in die lug.
Ons het gelag, daar waar die lig gedans het,
maar die skadu's het stadig nader gekruip.

Jou hande was eens my toevlug,
nou voel ek net die koue van leegte.
Die dae het verdwyn,
soos mis voor die oggendson,
en die nag dra jou naam.

Waar is die lied wat ons eens gesing het?
Net stilte bly oor,
'n spieël van wat ons verloor het.