Spiegelbeeld 02 Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

In de diepte van het glas,
zie ik mij, een vreemdeling,
met ogen die verhalen vertellen,
verhuld in de schaduwen van herinnering.

Het reflecteert wat ik wil zijn,
een glimlach, een traan,
een moment gevangen in stilte,
waar ik de waarheid niet kan verstaan.

De rimpels van tijd, een zachte klank,
deel van een leven, een zwijgende dank
Maar wie is de ander, wie ik ben?
in de spiegel zie ik de mens, niet de strijd.

Elk beeld een laag, elke scheur een kans,
om te leren, te groeien in deze dans
In de spiegel vind ik mijn weg,
een reis van het hart, een innerlijke zegen.