Stoa Poem by Madrason .

Van buiten oog ik vredig
maar achter de oogbollen
rollen werelden en dollen
schiet ik bij het ochtendgloren
de eerste kraaien van een tak
en zo tussen acht en negen
heb ik al vijf vrouwen geslagen
omdat ze zo bleven zagen
stuurde ik de kinderen naar buiten
omdat ze op mijn zenuwen werkten
en zonder dat ze het bemerkten
bleef ik de onverstoordheid zelve
gelukkig ben ik nog niet zo kwaad
als het om ten uitvoer gaat;
gelukkig ben ik nog niet zo kwaad
als het om ten uitvoer gaat! M