સુંદરતા પણ લાગે વેરાન Sundartaa Pan Poem by Mehta Hasmukh Amathaal

સુંદરતા પણ લાગે વેરાન

ના તડપાવ વધારે
જીવું છું હું તારા સહારે
તાકી રહ્યોછુઁ તારા સંસ્કારે
બસ તું હવે મને સ્વીકારે?

નહોતું બન્યુ આવું પહેલા
હું જોતોજ રહી ગયો ઓલા
કાળા નયન અને નક્ષ અને સુંદર વદન
જાણે લખ લખું આવી ગયું બદન।

ઘણા ઘણા સુંદર ચેહરા જોવા મળે
પણ કોઈ જોડેજ આપણા જીવ મળે
અને મળે એટલે જાણે ભવેભવનો સંબંધ હોય
સર્જાયા જ જાણે એકબીજા માટે હોય।

આવા પ્રેમભર્યા નયન અને તે પણ પ્રેમથી ભરપૂર
જાણે નદી થઇ હોય ગાંડી અને આવ્યા હોય ઘોડાપુર
વખાણ પણ કરવા હોય તો રચવી પડે શબ્દો ની ભરમાર
પણ આપણે તો રહયા "માટી ના માધો" અને ઉપર થી પામર ।

પણ તે હતી તૈયાર સાજન ને શોધવા અને મળવા
મારું મન પણ ટાયર જ હતું જવા માલવા
મેં કરી પહેલ અને મુક્યો પ્રસ્તાવ
તેમને પણ કાહીજ દીદ્ય અને પાસ કરી દીધો ઠરાવ।

પ્રારબ્ધ જ હોય બળવાન
ઘણા કરે સુંદરતા નું ગુમાન
પણ વાસ્તવ માં થતા રહે ઘણા હૈરાન
ખુબ હોય ઐશ્વર્ય અને સુંદરતા પણ લાગે વેરાન।

ઘણા કરે સુંદરતા નું ગુમાન
પણ વાસ્તવ માં થતા રહે ઘણા હૈરાન
ખુબ હોય ઐશ્વર્ય અને સુંદરતા પણ લાગે વેરાન।