Tegen Schijn Poem by Madrason .
Tegen Schijn
Als raven
gitzwart
stalen ze de
laatste zilv'ren
grijze haren
die nog graag
wat langer
vertoeven wilden
hebb'rig slopen
ze langs de nog
niet geloken
ogen
reeds zijn licht
ontstelend
eigen ego
strelend
tot op 't blanke
bot
dat nog niet
aan zon
verscheen
straalt echter
nog vol hoop
zijn gladde Glatze
Bushiaans
euforisch stevig
tegen schijn.
02-12-2009 Madrason in DonQuishotemood
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 3:32:41 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
