Toen Mijn Hart Het Begaf Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Toen Mijn Hart Het Begaf
Toen mijn hart het begaf,
was er geen donder,
geen bliksem die mij waarschuwde.
Alleen een stilte,
zwaarder dan lucht,
die op mijn borst drukte,
alsof de tijd vergat te bewegen.
Mijn handen zochten houvast,
maar de wereld week,
als zand tussen mijn vingers.
En toch, ergens in die leegte,
een zachte adem,
een flarden stem
die zei: blijf nog even.
Dus bleef ik.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 12:51:40 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
