Tui Saange Thilen (Kosli Poem 174) Poem by Binapani Mahaling

Tui saange thilen
Andhaaren bi mate baat dishbaa
Palaalaa samiaa bi mor laagin rahijibaa
Asuthibaa gardi na bi paad dam heijibaa
Kad kad bijli na bi mor dar metijibaa
Badhlaa nadin bi mate saahaaraa milijibaa
Marubhumina bi paanir dhaaraa milijibaa
Tui saange thilen
Dukhar samiaa bi aaraam se katijibaa
Sukhar samiaa dui gunaa heijibaa
Sabu majburi nuaa sapan thin badly jibaa
Kaam karbaar eichha bi duigunaa heijibaa
Aankhir laha bi hansithin badlijibaa
Mor phtaa bhaaig bi khuli aakaashke chhinbaa.
Tui saange thilen
Ei jeeban sambhaabnaa thin badlijibaa
Ei parkuti morlaagin geet gaaibaa
Ek ke second perem thin badlijibaa
Mate nuaa sapan aau saathi milijibaa
Saphaltaar sidhi morlaagi khulijibaa
Mor jeebanar rang hi badalijibaa.
Tui saange thilen
Ei denaakataa chare bi aakaashen udbaa
Jeeban bhaer jaanki rakhithibaa hansi ke hansabaa
Taar khusir aankhir laha na saraa duniaa bhijijibaa
Chhidi jaaithibaa paadar ghungru aaj chham chham hei baajbaa
Janmu kundi hei jaaithibaa tukel aaij kathaa kahebaa
Tui saange thilen
Ei jeeban dhaen heijibaa.