Twee Talen Verstrengeld In Een Stem Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Twee talen, elk met een eigen ritme,
verstrengeld in één stem.
Woorden, vreemd en vertrouwd,
smelten samen tot iets nieuws,
tot een taal die niet bestaat
maar leeft in de ruimte tussen ons.

Jouw klanken vullen mijn stiltes,
mijn woorden raken jouw grond,
en wat we niet kunnen zeggen,
spreken we met ogen, met handen,
met het zachte buigen naar elkaar toe.

In ons samenzijn vinden landen elkaar opnieuw,
hun grenzen vervagen
zoals onze stemmen doen
wanneer liefde ze laat zingen.