We hebben geen wereldleiders maar wereldlijders
ze roepen allen Heil maar vergeten er On
voor te plaatsen, de pijn wordt eerst een puist
en dan als men gekneveld en beneveld achterblijft
dan volgt de grote vuist/ men fnuikt het vrije Woord
gedoogd en masse genocide en ook moord
alles ten heil van een staat met een status-quo hiaat
een blinde vette vlek in het oog van menig CEO
een doof en stom oor zonder gehoor bestuur
men knevelt met belastingdruk, bezuiniging
en schenkt dan gestolen Cubaanse sigaren
je snapt het wel die gelogen uit eigen doos
men maakt mensen bang met mierenneuken
en niemand durft te appelleren aan dat
verkeren in milieus -waar- niets meer valt te leren
dan vooral maar ja te knikken, mee te lopen
zelfs de angst wordt straks door ons gefaked
opdat de CV niet verbleekt, de WC niet verstopt
democratie wordt iets voor trawanten
Russischer ooit dan men durfde te dromen
zolang de slagroom maar blijft komen
van die valse suikeromen!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem