Verbonden Poem by Madrason .

De Dood een verre vriend buiten bereik
die niet te vroeg dan langs kan komen
een smachten naar een ongeluk
een leven stuk, en levend stuk
en nog zo ver te gaan
de boeddha lacht een dikke traan
een baan vanwege ongeluk
hij voelt zich onbegrepen
het Zen zint om Zin naar bestaan
maar het struikelt in geweten
gebeten in het steen, het zout der aarde
de gouden sleep met zoveel waarde
en traag dan erodeert de wang
er komen rimpels op behang
en slingerplanten klimmen op
de bruidssluiers ontluiken
een witte bloemenzee
en de kersenbloesem
heeft nog geen idee
want de waarde van
het kleinste wonder
kan zelfs
de meest ontaarde
weer doen aarden. M