Verknocht Poem by Madrason .

Alsof ik oesters eten ga
drinken en laven van
de witte gloed en gele spa
ik neem het voedsel uit jouw mond
en lik ook alle, malle gaatjes rond
en jij glijdt met jouw zachte schelp
over mijn speelse ronden, help
ondeugend kruipen vingers in
en langs en over smalle paden
sluipend langs verborgen naden
tot in de diepste spelonken
welke zichzelf, dronken van genot,
Oh God, spontaan zomaar verraden
daar liggen we dan zeer voldaan
ik met mijn slappe pik
jij met jouw weke poes
al in een roes
en kijken ogen
dankbaar in elkaar
en zwijgen lippen speels
- verstrengeld in elkander-
als een zeer diep gebaar! M