Daar is toch niet zo veel aan
dat al maar in gedrang
en naast elkander staan
ik vraag er wel eens eentje
om op mijn tafel te gaan liggen
en zich open te stellen
me ietwat te vertellen
dan schudden ze hun stof
zo vreugdig van zich af
en laten alle zijdes zingen
mijn hart slaat dan ook sneller
alsof ik heel intiem naar binnen
kijken mag.. zonder hen te dwingen. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem