Zijn zwarte handen
zijn wit van binnen
ze spreiden uit en
willen vliegen
zijn zwarte voeten
landen hard op witte zolen
en achter het donker gelaat
priemden twee blauwe sterren
als een vergezicht
of een mooi gedicht
als camera obscura
van de blanke mens
mijn handen zijn wit
van binnen en buiten
‘t is tijd om eens
vrede te gaan sluiten.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem