Voor Anna Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Anna,
jij draagt de tijd als een lichte mantel,
niet als een last, maar als een gloed.
Elke lijn in je gezicht
is geen spoor van jaren,
maar een verhaal dat leeft,
een adem van zachtheid,
een fluistering van kracht.

Ouder worden raakt je niet,
het lijkt of het zichzelf vergeet
bij het zien van jouw blik,
helder, dieper dan ooit.
De wereld wordt stiller,
want jij bent een wonder
dat groeit tegende wetten van tijd.

Anna,
je schoonheid is geen verschijning,
maar een aanwezigheid,
een licht dat brandt in je wezen
en straalt,
voorbij alle spiegels,
in mij.