De lucht drijft traag voorbij,
wolken lossen op in het niets.
Een vogel rust op de rand van het dak,
alsof hij twijfelt tussen blijven en gaan.
Achter het glas beweegt de wereld,
een kind fietst langs,
iemand zwaait zonder te weten voor wie.
Het licht verandert zonder te vragen.
Hier binnen blijft alles stil,
de adem van een kamer
die wacht op voetstappen,
op stemmen die de leegte vullen.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem