Ogen gevangen in het nabije
de wereld eindigt bij de vingertoppen
horizon verscholen achter muren van gewoonte.
Stappen gezet op bekende paden
voeten volgen lijnen in het zand
zonder vraag naar het onbekende.
Maar daar, voorbij het zicht
liggen velden ongezien
wegen onbetreden, verhalen onverteld.
Een stap buiten de schaduw
een blik over de rand
en het nieuwe ontvouwt zich
voor wie durft te zijn.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem