Voorbij die horison
lê die onbekende stil
'n wêreld wat fluister
met stemme van die wind.
Is daar berge wat die wolke soen
riviere wat geheime dra?
Of net 'n oop vlakte
sonder einde, sonder begin?
Die son sak stadig
goud en vuur oor die rand
asof dit iets verberg
iets wat ek nie kan sien.
Maar in my drome
is daar altyd meer
'n waarheid, 'n storie
wat wag om gevind te word.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem