Schaduwen vervagen achter mij,
voetstappen lossen op in het zand.
De echo's van gisteren
worden stil, worden licht.
Voor mij ligt iets ongewis,
ogen zonder gezicht,
wegen zonder namen.
De horizon ademt verwachting.
Ik zet een stap,
de wind duwt zacht in mijn rug.
Geen weg terug.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem