Voorbij Het Verleden Loert De Toekomst Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Voorbij Het Verleden Loert De Toekomst

Schaduwen vervagen achter mij,
voetstappen lossen op in het zand.
De echo's van gisteren
worden stil, worden licht.

Voor mij ligt iets ongewis,
ogen zonder gezicht,
wegen zonder namen.
De horizon ademt verwachting.

Ik zet een stap,
de wind duwt zacht in mijn rug.
Geen weg terug.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success