Voorbij Vandag Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Voorbij Vandag

Die son sak stadig agter die heuwels,
die lig vervaag in stil skakerings.
Elke asemteug dra die gewig
van wat was, en wat kom.

Gedagtes hang soos mis in die lug
verlore tussen hoop en herinnering.
Die pad voor my is stil,
maar vol van moontlikhede.

Wat verby is, bly agter,
maar die môre hou sy hand uit.
Voorby vandag
wag die lewe nog steeds.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success