Voorbij Zestig Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Met sentimentele gevoelens
denk ik vaak terug aan toen
zo'n vijftig jaar geleden
Toen ik, kleine Mario net tien jaar oud
het dorp waarin ik woonde
samen met mijn vriendjes op stelten zette
en de ene naar de andere streek uithaalde
Als een plaag struinden we
door de straten van ons dorp heen
en maakten we het leven van vele dorpsbewoners
met onze kwajongensstreken zuur
Jawel, nu vijftig jaar later
en terugdenkend aan toen
laat me nog steeds lachen
Want het ouder worden
heeft wel veel in mij verandert
maar gelukkig niet alles
Omdat dat ondeugend manneke van toen
nog steeds in mij aanwezig is
zij het in een verouderde versie