Voorby die horison wag ek op jou,
waar die wind stories fluister
en die son stadig in die aarde sak.
Ek staan stil tussen dag en nag,
waar tyd nie jaag nie,
waar verlange soos golwe kom en gaan.
Elke ster wat verskyn,
elke skadu wat val,
dra jou naam in die stilte.
Voorby die horison wag ek op jou,
ongeag hoe ver,
ongeag hoe lank.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem