Voordeurbel Poem by Madrason .

Als stalen donder rolt het wonder
splijt de witte wolken zwart
splijt de zwam in ons geweten
zie ons zweten laudanum
doet ons alles vergeten
tot aan de voordeurbel
liefst snel
prelude op de storm
die naar het Oosten neigt
om alles wat ie toch nooit krijgt
een krijg verzinnen en dan
die strijd beginnen
om winst, win winnen
men zet de zinnen op
men speelt bedrog ten top
en die wie omhooggevallen
laten staal en dollars knallen
hun beurzen zijn gescheurd
en ook hun schisma's schaterlachen
wegkijken bij moord en doodslag
gewoon omdat het mag of
omdat er geen straf op staat
op een leugentje om bestwil
een paraat hiaat als respijt
de kilte staat als gast aan
menig voordeur om de waan
een zwang're zilte traan
aan te bieden.....
de waarheidsgekte waan
die kan men niet
verbieden!