Vrouw In Het Zwart Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

In het zwart gekleed
loopt zij
het verdriet dat zij draagt tegenmoet
Zo heel anders was het voor haar
nog niet zolang geleden
toen het lachen
nog tot haar dagelijkse kost behoorde
Ja een mens
kan door het toedoen van verdriet
veranderen in een onbekend iemand
Kan een gedaanteverwisseling ondergaan
die kort daarvoor
nog als onmogelijk werd beschouwd
het verdriet
koestert de mens namelijk met pijn
heel veel pijn
Die alleen maar
door het verloop van de tijd
enigzins verzacht wordt
maar nooit echt
vergeten kan worden
Omdat bedroefheid
net zoals een lidteken
alleen kan vervagen
maar altijd herkenbaar
aanwezig zal blijven