Waar Liefdestraantjes Vallen Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Waar Liefdestraantjes Vallen

Daar, waar liefdestraantjes vallen,
blijft de lucht even stil hangen.
Een zachte zucht van wat was,
van wat had kunnen zijn.

Vingers die elkaar nog zoeken
in de leegte tussen toen en nu.
Ogen die spreken zonder woorden,
verhalen zonder einde.

Hier,
in het stille druppelen van afscheid,
groeit iets onzichtbaars.
Een herinnering die blijft ademen,
lang nadat de tranen zijn opgedroogd.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success